Tekst en fotografie: Geert Luinge
Hallo vismaat. We gaan vandaag weer op visserspad in het uiterste zuiden van Noorwegen, waar we bij TregdeFerie een comfortabel huis aan de kade hebben gehuurd, plus een boot met genoeg peekaas achter z'n kont... met daarin vier fanatieke vissers... dus dat wordt weer een stevig potje vissen!
Ik had je al verteld over de enorme bos hengels die we aan boord hadden, over de vracht aan kunstaas in onze volgepropte trommels, over het natuurlijk aas dat in de koelbox lag te stinken en over de succesvolle vangst van allerlei verschillende vissoorten... en dat was dolle pret. Dus eigenlijk waren we van plan om vandaag gewoon weer met de boot naar diezelfde succesvolle stekken te varen... maar...
De afgelopen dagen was het mooi weer geweest en we hadden geluk met de matige wind, maar de voorspelling voor de rest van de week was andere koek. Natte koek. Urenlange regenbuien werden voorspeld op de site van Yr.no en de vectoren van de Windfinder-app gaven aan dat het echt klote-weer ging worden.
Nou hadden we vantevoren al het plan bedacht om bij slecht weer vanaf de kant te gaan vissen bij Farsund (60 km rijden vanaf Tregde), want daar kan het barsten van de doorn-haaien... en dat is een hele aparte visserij. Daarom hadden we vooraf alvast een zootje verse makrelen gevangen, die we (naast de meegenomen zalm-buik-strips) in de koeling hadden gelegd, dus aan aas geen gebrek. En het vangen van een haai stond sowiezo op onze verlanglijst en bucketlist.
Die stek bij Farsund ligt zo'n beetje onder het winkelcentrum en dat is zeer comfortabel. Je staat er bij zuidenwind in de luwte, op een lange brede steiger boven het water, je hoeft niet ver te gooien, het is geen moeilijke visserij, je kunt er gratis overdekt parkeren en... er is zelfs een Burgerking waar je een zak vet kunt halen!
Maar... er is één ding dat je hier absoluut nodig hebt: een héle dikke onderlijn. Minstens 80 honderdste nylon. Liefst nog dikker. (staaldraad is niet handig, want dat gaat vreselijk kinken zodra een haai zich erin draait). Nee, zonder dikke taaie tand-bestendige onderlijn kom je nergens, qua haai.
In vorige jaren hebben we hier in totaal zo'n vijftig doornhaaien gevangen tot een lengte van 107 cm ... en dat rekord zouden we graag nog wat aanscherpen. Dus ik had vantevoren een dikke map met haaien-onderlijnen gemaakt, met een schuivende loodmontage en een forse langstelige haak aan een lange 80 honderdste haaklijn van ongeveer 150 cm. Extra lang omdat die haai zich vaak in de onderlijn draait... en als die haaklijn te kort is... gaat je (gevlochten) hoofdlijn aan flarden door zijn schurende huid.
Dus de dagen waarop we in vorige jaren zo heerlijk in het zonnetje hadden staan haaien-vangen zaten nog vers in ons geheugen. Dat zouden we graag nog eens dunnetjes overdoen. Maar helaas. De voorspellingen waren korrekt. Het werd inderdaad kut-weer. Er kwam een enorm regenfront op ons af... en de rest van de dag zou het niet meer droog worden. Zucht.
Dus... gaan we nu thuisblijven en binnen op de bank urenlang zitten smartphonen ? Dacht het niet. Gaan we dan onder de achterklep van de auto staan schuilen, terwijl onze hengels een eind verderop op de steiger staan ? Lijkt me niet verstandig. Of gaan we hier droog onder een afdak staan ? Dat is wel comfortabel, maar dan sta je niet vlak naast je hengel en zo'n haai trekt met gemak je complete hengelsteun de steiger af. Dus... schijt aan die regen. Vissen !
Daar zit je dan. In de strooomende regen. Gefocust op je hengeltop. Wachtend op een haai. Je kletsnatte handen stinken naar de makreel en je hebt daarnet een vette strip zalm-buik op de haak geprikt, dus alles is spekglad. Als je nu een broodje zou willen eten wordt het een kleffe kledderboel, een smerige smurriezooi en een eventueel ingeschonken kop koffie wordt al gauw een verdund slap bakkie regenwater.
Als je nu moet zeiken wordt het een lastig verhaal en als je zou moeten schijten heb je echt een probleem. Maar... ondanks alle handycaps gewoon doorvissen hè ! Jaja. De haaien komen eraan. Let op... je hebt beet... de top van je hengel staat te trillen... en zometeen wordt die hengel keihard krom getrokken...
Tenminste... als het een maatse doornhaai is. Maar dat is niet altijd het geval. Toch zie je hier een innig gelukkige visser die dolblij is met zijn vangst, want alleen al het feit dat we hier uberhaupt konden staan vissen was een dikke meevaller, dus... grote haai of kleine haai... doet er niet toe. Feest !
Aha ... daar komt de volgende ... die is waarschijnlijk een stukkie groter. Tjongejonge... wat gaat zo'n hengel dan toch lekker krom... en wat kunnen die haaien knokken. Het zijn taaie vechters die zich niet gauw gewonnen geven en zelfs als je ze eindelijk op de steiger hebt blijven ze draaien en kronkelen en wordt het een verdomd lastige klus om zo'n doornhaai recht voor de camera te houden.
We zijn nog bezig met het opmeten van die vis... als we in onze ooghoek alweer de volgende hengel krom zien gaan... Ja hoor... volgende haai. Dat gaat lekker zo. Het moet hier op de bodem barsten van de haaien.
In teevee documentaires zie je vaak opnames van jagende scholen (doorn)haaien, die met z'n allen zenuwachtig op zoek zijn naar voedsel... en zodra er eentje iets eetbaars gevonden heeft... storten ze zich massaal op die prooi en proberen het van elkaar af te pakken.
Dus dat tafereel speelt zich waarschijnlijk ook af op de bodem van onze stek, terwijl er een super-taai stuk zalm-buik aan onze haak zit. Dat betekent dat je gerust bij de eerste aanbeet meteen al kunt aanslaan, want mocht je misslaan... dan pakt zijn collega-haai het alsnog wel... dus dan kun je meteen weer een tik geven, net zolang tot er eentje hangt.
Dat heeft ook het voordeel dat zo'n haai weinig tijd krijgt om het aas naar binnen te werken, dus voor in de bek zit gehaakt en weidelijk kan worden teruggezet. Ik heb er ooit eentje gefileerd (kloteklus) en gebakken (trekt krom) en gegeten (slappe struktuur) en geproefd (olie-achtige smaak), en onze unanieme konklusie was: nee, doornhaaien zijn niet lekker. Maar wel leuk om te vangen. Kijk... daar gaat de volgende hengel alweer krom.
De mannen kregen goed de smaak te pakken, en een uur later waren er inmiddels 10 doornhaaien gevangen, dus dat liep lekker. Maar bij een tussenstand van 15 stuks (alles onder de meter) begon bij mij de twijfel alweer toe te slaan. Altijd weer die keuze... ga ik nou voor gróót of ga ik voor véél ?
Blijf ik nu stug doorvissen op die doornhaaien, zodat ik misschien het rekord kan breken ? Of ga ik toch overschakelen op een subtieler tuigje zodat ik ándere vissoorten kan afvinken op de soorten-lijst ? Je mag verwachten dat er hier ook botten en schollen en lengen (en tarbotten?) rondzwemmen, dus... Na lang aarzelen monteer ik een driehaaks paternoster met kleine haakjes en een gepelde garnaal als aas... om toch even wat ánders vangen. (en ondertussen zijn de andere mannen alweer met een haai aan 't worstelen).
Maar ja... wat gebeurt er dan ? ... als je probeert iets anders te vangen... Dan krijg je een paar harde tikken op de hengeltop, maar de vis hangt niet. Je draait binnen... ál het aas eraf. Je beaast opnieuw... je gooit in ... je laat het aas naar de bodem zakken (ongeveer 10 meter diep) en je hoeft niet lang te wachten op 3 snoeiharde aanbeten... maar wéér geen vis gehaakt. Je draait dat subtiele 'platvistuigje' binnen... en wat blijkt ?... twee haken eraf ! Potverdikkie. Dat zijn weer die haaien met hun scherpe tanden.
Konklusie: je kunt op deze stek absoluut geen andere vissoort vangen, omdat de haaien de grootste hongerlappen zijn. De rest krijgt geen kans.
Die andere vissoorten maken waarschijnlijk zelfs dat ze wegkomen, zodra er een school hongerige haaien de bodem afstroopt. Nee, als je eenmaal een stek hebt gevonden waar een school doornhaaien aan 't jagen is, dan zullen alle andere vissen in de buurt onmiddellijk dekking zoeken en zich niet verroeren. Dus met dat subtiele tuigje kun je het wel shaken. Dat werkt hier niet. Dan toch maar weer zo'n groffe dikke haaienlijn monteren. Weer wat geleerd.
Maar ja... wat blijkt dan... na een paar uur succesvol haaien vangen ? Dat het aas op is ! Dat we véél meer natuurlijk aas hadden moeten meenemen. Want je kunt wel trommels vol met kunstaas bij je hebben, maar dat werkt niet bij haaien. Die willen iets ruiken, iets proeven, iets sappigs met smaak.
Achteraf zijn we veel te zuinig geweest met het snijden van makreelfilets en zalmbuikjes... en nu barst het hier wel van de hongerige haaien, maar... het aas is op. Trouwens... we hadden die makreelfilets uberhaupt niet vantevoren moeten snijden, want dan worden ze stijf en gaat een hoop smaak verloren. Gewoon de hele makreel meenemen en op de stek pas in strips snijden (10 tot 15 cm), zodat het aas zo-vers-mogelijk is, want dat maakt veel uit. Hoe verser het aas, hoe eerder een aanbeet.
Maar ja, verse makrelen zijn niet altijd voorradig, en die vette zalm-buik strips zijn een goed alternatief, maar de volgende keer nemen we toch ook inktvis en ingezouten visstrips mee. Die zijn niet vers, maar ze stinken wel ontzettend en ze zijn veel taaier, dus blijven beter op de haak zitten. Want een oude ervaren Noorse leglijn-beroepsvisser vertelde me ooit deze wijsheid: " de belangrijkste funktie van een haak is niet het haken van een vis... maar het vasthouden van het aas ".
Enfin, voor vandaag zijn we uitgevist. De hengels kunnen afgetuigd, de onderlijnen terug in de map, (we moeten onze trommels afgieten want die staan vol met regenwater), de natte laarzen en zeiknatte regenpakken gaan in de achterbak, (maar... zóveel vocht kan de airco van je auto niet verwerken), dus op de terugweg zitten we met beslagen ramen en de ventilator op maximaal, terwijl we met onze stinkende/vette handen/klauwen het stuur van de auto besmeuren. Ja... je moet er wat voor over hebben. Maar... wat hebben we lekker gevist !
Toch hopen we dat we morgen weer met de boot eropuit kunnen, want we zien toch liever een mooie rotspartij dan een kale steiger, we vangen toch liever allerlei verschillende soorten dan alleen hongerige haaien, en we hopen vooral dat het weer een beetje gaat opknappen, want na regen komt zonneschijn... zeggen ze.
---Tenslotte is hier nog een aantrekkelijk aanbod:
Als jij (samen met je vismaten of je gezin) in het komende jaar ook eens wil gaan genieten van de mooie natuur en succesvolle visserij bij TregdeFerie... dan is er nu een Aktie-korting van 11 procent, op de kosten van het appartement bij een verblijf van 4 dagen of meer, in de periodes vóór 15 mei en ná 15 augustus, onder vermelding van de code: Totalfishing2026
Ik zou zeggen: grijp die kans !
Kijk voor meer informatie: www.tregdeferie.no
De vorige afleveringen van deze serie over vistrips naar Noorwegen, Denemarken, de Middellandse Zee, Normandië en Bretagne kun je nog eens rustig nalezen en bekijken via deze link
Vissersgroeten van Geert Luinge.
Voor vragen en/of opmerkingen: g.luinge2@upcmail.nl