Experiment en oproep.
Door Berthil Bos.
Foto 1 = gelukkig voor deze rakker zijn de weerhaken plat geknepen.
Enige tijd geleden schreef ik een artikel over het gebruik van haken en dreggen zonder weerhaak. Ik kreeg hier zowel positieve als negatieve reacties op. Positief als het gaat om de veiligheid voor zowel de rover als de roofvisser zelf en negatief als het gaat om het verspelen van de vis.
Nu heb ikzelf een seizoen lang zonder weerhaak gevist en niet veel verschil gemerkt aan het aantal vissen die ik heb verspeeld. Wel zag je, dat als het kunstaas wat meer gewicht had, je bij het landen d.m.v. een landingsnet, de haak spontaan uit de bek loste, dus constant je lijn strak houden is een must. Bij het lichtere kunstaas tot ca. 50 gram bemerkte ik totaal geen verschil. Net als met weerhaken, verspeelde ik zo af en toe een vis en daar zaten ook hele mooie tussen. Vooral de wat kleinere druktemakers losten, met hun bizarre capriolen, de haken en gaven mij het nakijken. Gelukkig had ik het mooiste tijdens het vissen op snoek al meegemaakt, zoals de precieze worp, de aanbeet en een groot deel van de dril.
Foto 2 =
kleine druktemakers lossen zo af en toe de haken, met of zonder weerhaak.
Voor Esox de verschrikkelijke is dit een plezierige bijkomstigheid en dit is niet anders dan met weerhaken. Voor mijn persoonlijk was het voordeel bij lastig gehaakte vissen, dat er geen operatie nodig was. Ook kon ik, indien nodig, de vis veel sneller en zonder te veel risico (weerhaak in de vingers) d.m.v. de kieuwgreep pakken. Ook bij het landingsnet kwamen de haken snel weer los, als deze zich in het net vastprikten, met alle narigheid tot gevolg voor de snoek.
Foto 3
zonder weerhaak is het gemakkelijk en snel onthaken.
Voor mij een blijvertje dus, bij niet al te zwaar kunstaas als ik werpend vis, want bij het trollen hebben we weer andere situaties. Bij mijn volgende experiment komt de gezondheid van onze zoetwaterwolf weer op de eerste plaats, al willen we hem natuurlijk wel even zien, aanraken en weer terugzetten.
Foto 4 =
met loshangende haken is het altijd oppassen.
Eigenlijk is dit experiment voortgekomen uit het bellyboat vissen, waarbij loshangende haken niet gewenst zijn. Ook het landen van de snoek met een landingsnet of met de hand heeft mij doen besluiten om het aantal dreggen bij diverse kunstaasjes te reduceren tot één stuks. Zolang de vis de haak in de bek heeft, kan hij zich niet verstrikken in het net en jezelf prikken door haak nummer twee of drie is uitgesloten. Dat de snoek hier grote voordelen bij heeft, lijkt mij duidelijk. Gelukkig zie je steeds minder kunstaas met meer dan twee dreggen.
Foto 5 =
Als op een grote Grandma Classic al twee haken voldoende zijn.
Meestal zijn twee dreggen ruimschoots voldoende om de vis te haken en in veel gevallen kan er nog één af. Dat dit niet bij ieder kunstaasje kan lijkt mij duidelijk, want je moet de balans en actie niet tegenwerken. Ook moet het formaat in de gaten worden gehouden. Toch blijven er genoeg aasjes over om eens te kijken of één dreg voldoende is om een hongerige waterwolf te haken. Als ik mijn foto’s bekijk van de vele snoeken die ik heb mogen vangen, valt mij op dat de meesten gehaakt zijn door de buikdreg. Dit is ook logisch, omdat roofdieren vaak de kop als targetpunt beschouwen en de buikdreg is hier het dichtste bij.
Foto 6 =
De kop is en blijft een favoriete target place voor de snoek.
Nu is het niet de bedoeling om twee derde van je kunstaas onbewapend te laten en zo het aantal missers te vergroten. Bij hardbaits kan je natuurlijk d.m.v. splitringen, eventueel met wartel de dreg wat naar achteren brengen, zodat deze in het midden van het kunstaas komt te zitten. Er zijn nog een aantal mogelijkheden, waar ik later nog eens op terug kom.
Foto 7 =
dit soort swimmbaits klappen dubbel en hierdoor kan je de afmeting iets vergroten.
Bij softbaits prikken we de dreg in het midden onder in de buik van de shad of twister d.m.v. een stinger en laten de haak van de loodkop achterwege en gebruiken we een screw-in loodkop. Ook de spinstreamer heeft bij mij maar één dreg, ook al is deze vaak groter dan 20 cm. Door het lichte gewicht worden deze harige vriendjes vaak in zijn geheel naar binnen gezogen. Zo zijn er nog tal van aasjes te bedenken, waarbij je met wat aanpassingen één dreg kan gebruiken zonder te veel risico van missers. Zoals gezegd ga ik dit experiment dit seizoen uitvoerig aan de tand voelen, al heb ik het afgelopen seizoen al veelvuldig het één en ander uitgeprobeerd.
Foto 8 =
met één dreg is het veiliger om de kieuwgreep te gebruiken.
Vooral bij de hardbaits moet je niet groter gaan dan ca. 15 cm., terwijl je met andere soorten aasjes net iets verder kan gaan. Vergeet ook niet dat één dreg of haak veel beter penetreert dan twee achter elkaar, die elkaar in de weg kunnen zitten. Ik begrijp dat meerdere haken op een pluggen, jerk of swimmbaits, shads en vele andere kunstaasjes behoorlijk ingeburgerd is en hierin verandering te brengen zal moeilijk zo niet onmogelijk zijn. Toch zou het niet verkeerd zijn om hier eens bij na te denken, vooral omdat onze tegenstander hier veel baat bij zal hebben en het ook nog eens vistechnische voordelen heeft.
Foto 9=
Bij grote buctailspinner is één dreg heel gewoon en ingeburgerd.
Een goed voorbeeld zijn de Grote bucktailspinners of de lepel die meestal uitgerust zijn met één dreg, terwijl ze stijf zijn en een behoorlijk gewicht kunnen hebben. Bij deze aasjes vinden wij dit heel gewoon en nemen dit voor lief. Ze haken meestal voortreffelijk en vaak zijn er minder missers dan bij pluggen, jerkbaits etc. Dit gaf mij te denken en besluiten om die ene dreg een kans te geven. Nogmaals, het kunstaas moet zich ervoor lenen, maar de meesten onder de 18 cm. kunnen met of zonder aanpassingen, een nieuw avontuur tegemoetzien.
Graag zou ik een aantal mede hobbygenoten willen activeren om dit experiment samen met mij uit te voeren. Deze mannen of vrouwen moeten niet na het missen van een vis direct de schuld te zoeken bij die ene dreg, maar leren van de ervaringen en dit delen met anderen. Koning Esox zou je op den duur dankbaar zijn en natuurlijk je eigen persoon.
Heb je interesse, stuur mij dan even een berichtje naar Het proberen waard in roofvisseizoen 2026/27..