Zeevissen met Lucky Luc 3: Met boot en vanaf de Noordpier op wijting en schar

Het wordt kouder aan de waterkant dus we moeten ons weer goed inpakken om de kou te gaan trotseren.


Warme en goede kleding is belangrijk.

Als je nog in je ‘gewone’ kloffie staat, denk je soms: “waar ben ik aan begonnen vandaag”, maar als je eenmaal je goede  thermo-ondergoed aan hebt en je solide warmtepak aantrekt, ziet het leven er weer een stuk warmer uit en krijg je weer zin om de vissen te gaan belagen. Het is nog steeds voornamelijk wijting en schar die de hengeltoppen doen trillen. Een leuke visserij hoor, want je blijft er de gehele dag zeer actief bij.


Twee scharren tegelijk was geen uitzondering.

De schar doet het voornamelijk op laag water, maar als de stroming erin komt zijn ze niet meer opgewassen tegen de snelle  aanvallen van de vele wijtingen op ons visaas. De schar drukt zich dan tegen de bodem en wacht op betere tijden met iets minder stroming. Je wordt wel wat verwend door de aanbeten en rent wat minder gauw naar je hengels toe als er weer een vis aan het bijten is.

 
Even wachten totdat er een tweede schar aanbijt.

Ik vis meestal met twee haken, dus even wachten maar totdat er ook een vis op de tweede haak heeft aangebeten. Een luxe situatie dus nog steeds, waar we wel van moeten genieten en onszelf daarbij moeten realiseren dat het bij een snelle daling van de zeewatertemperatuur, opeens maar weer afgelopen kan zijn.

En dan kan je zomaar weer 4 uur of langer tegen stille hengeltoppen aankijken, denkend aan twee weken geleden toen het nog zo goed was. Maar zover is het nog lang niet hoor en voordat het aas waar de wijting en schar achteraan komt, in dit geval garnalen, uit ons kustwater zijn verdwenen, zijn we al weer een tijdje verder. Geniet dus nog maar even van die trillende toppen en die gekromde hengels!

Treurig

Van de week was het weer zover…

 
Een treurig gezicht.

Mijn gehele vissessie had ik een meeuw om me heen dralen met in zijn bek een vishaak met daaraan nog een hele paternoster die één van onze medevissers had achtergelaten. Het beest kwam op mijn gevoerde visafval af, maar was helaas niet te pakken om de haak en de verdere ballast te verwijderen. Hij had duidelijk moeite met eten. Wat een rotgevoel krijg ik daar toch bij, temeer omdat dit helemaal niet hoeft te gebeuren.

Als je geen beaasde haken laat liggen, en natuurlijk ook je andere menselijke afval niet, kan zo´n meeuw daar nooit last van krijgen. Waarom gooi je thuis je rommel wel in de vuilnisbak en wordt mijn geliefde noordpier soms door sommigen als afvalstortplaats gezien. Het blijft onbegrijpelijk voor mij dat dit gebeurt en dat sommige vissers hun ‘eigen’ visplek bevuilen. De mens is het enige zoogdier die dat doet!

Gelukkig merk ik wel dat de vaste visgroep, de zogenaamde ‘die-hards’ van de noordpier, die eigenlijk weer als enige overblijven als het echt koud wordt, zich daar minder schuldig aan maken. Maar het blijft gewoon een mentaliteitskwestie die mijns inziens gewoon bij je vissessie hoort. Als er bij mij wel eens een plastic zakje wegwaait in de harde wind, word ik daar persoonlijk al een beetje beroerd van.

Bootvissen

Gelukkig kon ik deze week weer eens een keer aanmonsteren op de visboot (vangboot!) van vismaat Reier Groot van het welbekende visservice.nl.

 
De vangboot.

Een groot deel van het jaar ligt deze Noorse Ryds (merk van de boot) in de Noorse fjorden om daar klanten te laten genieten van het prachtige vissen aldaar. Maar nu weer eens in de Noordzee dus. Er stond een pittig zeetje door de toenemende noordoostenwind zodat we in de luwte van de zuidpier bij IJmuiden gingen vissen.

 
Voor anker en vissen maar!

Een kort stukje varen dus en dan voor anker en vissen maar!! We visten allebei met twee hengels, maar dat was eigenlijk op een gegeven moment geen doen meer.

 
Wijtingmania.

De vele wijtingen die op deze dag de overhand hadden, vlogen op ons aas af als gekken en kwamen dus bijna iedere inhaal met twee tegelijk naar boven. Aan wijting heb ik geen gebrek gehad de laatste tijd, dus alle wijtingen, waaronder best wel mooie van rond de 35 cm, gingen allemaal weer retour zeebodem.

Doordat we slechts op 12 meter diepte zaten te vissen, was dit voor de meeste vissen geen probleem om hiervan te herstellen. De rest die het niet redde waren voer voor de hongerige groep meeuwen die de gehele dag om ons heen cirkelden. Het leek wel een recyclingmaatschappij.


Gelukkig ook nog mooie scharren.

Toen de stroming minder werd kreeg de schar weer even de overhand, zodat Reier en ik toch nog zo’n 40 mooie scharren konden verzamelen om mee te nemen om in onze koekenpannen te kunnen laten verdwijnen.

 
Constant kromme hengels.

De wijtingen waren gewoonweg niet te tellen, want daar hadden we iemand voor in dienst moeten nemen. Ter vervolmaking van deze heerlijke visdag kwam er nog een bruinvis op korte afstand langs zwemmen. Puur natuur!!

Wrakvisserij

Van diverse vismaten die met hun eigen visboot op zee waren geweest, kwamen er vangstberichten bij mij binnen. Helaas nog niet zulke positieve berichten. Toen het weer het toeliet, zijn ze tussen de 60 en 90 km uit de kust geweest om diverse wrakken aan te doen.

Er kwamen slechts kleine gulletjes naar boven vanuit de vele aangedane wrakken, dus er is op dit moment nog geen nieuwe aanzwem op de wrakken van met name wat grotere gullen. Dat neemt niet weg natuurlijk dat je toch een wrak kunt treffen waar het wel beter is. Misschien en waarschijnlijk zeker, zullen de wrakken met de intredende koude en de dalende zeewatertemperatuur weer steeds beter bevolkt gaan worden met vis.

Lucky Luc’s tip van de week

Laat uw zeepieren of zagers niet open en bloot in de kou liggen!! Ze bestaan voor een groot deel uit water dus ze kunnen gewoon bevriezen en dan is het afgelopen met uw mooie en kostbare visaas!! Veel visplezier de aankomende week!!

Tot volgende week!

Vragen, opmerkingen of suggesties kunt u mailen naar info@totalfishing.nl

 

ANDEREN LAZEN OOK

image description
Hoogzomersnoeken : Deel 2
Willem Moorman -
image description
De topper Sandy Andy
Willem Moorman -
image description
Hoogzomersnoeken.
Willem Moorman -