ZALMVISSEN IN RÜGEN (II)
 
Door Frank Caes
 
Dankzij het meer dan geslaagde zalmweekend begin april besloten Mark en ik om nog eens terug te keren naar Rügen in het noordoosten van Duitsland. Gepland werd om 1 dag te zalmen en 2 dagen te snoeken. Mark ging een dagje eerder zodat hij een dag meer kon zalmen. Wat ons tijdens deze korte trip te wachten stond hadden we zelfs in onze stoutste dromen niet verwacht.
 
 
Het begon nochtans niet echt denderend. Vrijdagavond 28 april kreeg ik van Mark per GSM de mededeling dat hij tegen hoge snelheid op de autosnelweg een wiel van zijn trailer was kwijtgespeeld, te wijten aan een defecte kogellager met de nodige schade aan zowel trailer als boot. Ons uitstapje startte slecht maar Mark zou Mark niet zijn, indien hij deze miserie niet met de glimlach zou regelen. Wanneer ik een dag later arriveerde was van dit euvel niks meer te merken. Dat hij er een ploegje mecaniciens mét trailer-as speciaal uit Polen liet voor overkomen typeert alleen maar Mark zijn organisatietalent. 
 
“Met trailers moet je altijd blijven opletten “
 
 
Zaterdagmiddag 29 april vertrok ik vanuit België naar het verre Rügen. Aangezien Mark een dag eerder had gepland was hij tijdens mijn rit al enkele uren aan het trollen op zalm met onze gids Torsten. Net over de Duitse grens kreeg ik mijn eerste SMS-bericht van Mark. “Zalm 107 cm en 11 kg”. Oef, de zalmen zaten er nog, want eerder werd er door de gids wat gevreesd dat de gepen zich bevonden op de zalmstekken, waardoor het vissen op zalm flink zou bemoeilijkt worden.
 
 
Enkele uren later terug een SMS van Mark : “114 cm en 14,5 kg”. Verdorie wat een beer. Ik kon me al voorstellen hoe mooi dat beest er uitzag en welke vreugdetaferelen er zich aan boord afspeelden. Stiekem had ik een beetje spijt dat ik die dag niet mee was gaan vissen, ergens in mijn achterhoofd denkende dat het ’s anderendaags misschien wel niks ging worden. Op enkele gullen na, ving Mark die dag niks meer. ’s Avonds arriveerde ik aan ons pension, waar Mark me uitbundig opwachtte en me de foto’s van zijn vissen toonde op het schermpje van zijn nieuw digitaal fototoestel. 
 
“Prachtvis maar het zou nog veel gekker worden “
 
Na een stevig ontbijt ’s anderendaags vertrokken wij naar het haventje waar Torsten ons al stond op te wachten, de boot reeds volledig klaargemaakt. Snel instappen, een uurtje varen naar open zee en dan de lijnen onmiddellijk uitzetten. Een tiental werden er uitgezet, allemaal voorzien van diverse soorten en kleuren zalmlepels. Een zestal werden er uitgezet door middel van de planerboards met sleeploodsysteem, de anderen door middel van de electrische downriggers. Er werd gevist tussen de 5 meter en de 20 meter diepte, daar waar de dieptemeter tussen de 30 en de 40 meter aangaf. Vervolgens begon het wachten. 
 
 
Op aandringen van Mark werd er eerst getost wie de eerste zalm van de dag zou vangen. Tot grote vreugde van de Smulder won hij dit ‘duel”. Verdiend, want een maand eerder had hij mij zonder tossen de eerste en enige zalm laten vangen. Tot de middag gebeurde er vrijwel niets, uitgezonderd enkele kleine gullen die zich op de diepst aangeboden lepels stortten. Omstreeks 12.30 uur wordt de lijn uit de lijnclip getrokken van één van de diepst aangeboden lepels. Onmiddellijk staat de hengel volledig krom en krijgt Mark deze maar met moeite uit de steun gehezen aangezien er aan de andere kant “iets” met een enorme kracht te keer gaat. Dit kan geen gul zijn, dit moet zalm zijn.
 “Ook dit was een pracht exemplaar “
 
De reel krijst het uit, tientallen meters nylon, misschien wel honderd of meer, worden van het goedgevulde spoel gerukt. Dit hadden we nog niet gezien, zulke lange run. Torsten gilt dat het een goeie is en dat we alle andere lijnen bliksemsnel dienen binnen te halen. Dan gebeurt er iets wat wij misschien wel nooit meer zullen meemaken, of toch ? Nog één lijn dient er binnen gedraaid te worden en net op het moment dat ik de hengel ter hand wil nemen wordt de lijn ook uit de clip getrokken en staat de Shimano onmiddellijk zo krom als een hoepel. Snel uit de hengelsteun en aanslaan. Amaai, wat een kracht aan de andere kant, ook dit moet zalm zijn. Even wordt er gedacht dat Mark’s vis in deze lijn is gezwommen, maar dit wordt door mij snel ontkend aangezien mijn vis er vandoor scheurt naar de andere kant als die van de vis van Mark. 
 
Net zoals bij Mark worden er tientallen meters lijn van de spoel genomen, het lijkt eindeloos. De reel krijst als een gewond zwijn. Ondertussen is Mark ook nog steeds aan het drillen. Gelukkig gaan onze vissen elk een andere kant op, ver uit mekaars buurt, zodat er niet extreem geforceerd dient gedrild te worden. Wat een oerkracht hebben beide vissen. De ene run volgt de andere op, dit hebben we nog nooit meegemaakt.   Een kwartiertje later komt Mark zijn zalm in de buurt van de boot. Vanuit een ooghoek zie ik in het heldere water vaag dat het een gigant betreft. Bij het zien van de boot zet Mark’s zalm terug een sprint in van wel 50 meter. Terzelfdertijd pomp ik mijn vis naar de boot. De vis blijft diep en ondanks het kraakheldere water kan ik er geen glimp van opvangen. Wat later, ik ben ondertussen al ongeveer een half uur aan drillen verschijnt mijn zalm aan de oppervlakte. Wow, wat een megazalm met een lichaam zo hoog als een kasteel. Enkele minuutjes later schept Torsten vakkundig de zalm.
 
“Met 18 kilo gewicht een nieuw Duits record betreffende het gewicht! “
 
Na hem aan boord te hebben gehezen wordt duidelijk hoe groot maar vooral hoe zwaar deze vis wel is. Tijd hebben we niet want Mark is nog steeds bezig met drillen na een zoveelste run van zijn zalm. Zijn zalm is nog sterker dan de mijne ! Mark geraakt er zelf wat uitgeput van. Het zweet parelt hem van het gezicht om nog maar te zwijgen welke grimassen er zijn af te lezen van zijn gezicht. Een kwartiertje later komt ook zijn zalm naar de oppervlakte en wordt eveneens geschept. Ongelooflijk, ook zo’n kanjer, echter wel wat minder hoog. Nu vlug meten en wegen. 121 cm en 15 kg zwaar voor Mark, 116 cm en 18 kg zwaar voor mij.   Wij kunnen het zelf niet geloven, wat een vissen !
 
 Ongelooflijk, we worden er even stil van. Vervolgens gillen wij drieën het uit van vreugde, vervolledigd met de nodige high fives, in gang gezet door Torsten. Onze gids kan zijn geluk niet op want weeral zorgt hij ervoor dat wij de dag van ons leven hebben. Vervolgens belt hij zijn baas op en verhaalt wat we hebben meegemaakt. Deze deelt Torsten mee dat wij beiden het Duitse record zalm hebben verbroken. Mark qua lengte, ik qua gewicht. Ongelooflijk, en dit bijna terzelfdertijd. 
 
 “Met 121 cm. de grootste zalm, ooit gevangen in Duitsland “
 
Na wat te zijn bekomen werd er verder gevist want het was nog maar net iets na de middag. Omstreeks 15.30 uur kreeg Mark terug een aanbeet. Hij sloeg aan en weeral hing er zalm aan de andere kant van de lijn. Alsof we vroeger op de dag nog niet genoeg hadden beleefd, schoot er een minuut later nog een zalm op een andere uitstaande hengel. Vlug aanslaan en hangen. Weer stonden we op hetzelfde ogenblik met zijn tweeën zalm te drillen. We voelden onmiddellijk dat deze zalmen minder groot en minder krachtig waren dan de kanjers van eerder op de middag, kan het ook anders ?. 
 
“Niet alleen zalm maar ook snoek is er goed te vangen “
 
Na een tiental minuutjes kwamen de vissen uitgeput langs de boot en werden geschept. Het formaat viel nog mooi mee : 105 cm bij 10 kg voor Mark, 98 cm bij 8 kg voor mij. Ook prachtbeesten. Na het meet- en weegwerk besloten we om de dag te beëindigen aangezien de wind fors kwam opsteken. ’s Avonds werd deze unieke visdag beklonken met de nodige glazen pils.
 
“Mark met een echte Rügensnoek“
 
De twee volgende dagen hebben we de baaien van Rügen nog afgevist met Mark’s boot om wat snoek te vangen. Er werd vooral werpend gevist met jerkbaits en grote shads. We vingen een tiental snoeken op die 2 dagen, met 2 meterplussnoeken voor Mark. Vistrip dus meer dan geslaagd ! 
 
Frank Caes
 
 
NB : Mark is ondertussen al afgereisd naar de USA om er een zalmboot met alle accesoires aan te schaffen. Wordt ongetwijfeld vervolgd !