image description

De haken en ogen van een Noorse vistrip (14)

De haken en ogen van een Noorse vistrip (14)  

Tekst en fotografie: Geert Luinge  

We gaan verder met het doornemen van onze ervaringen tijdens 40 jaar visreizen door Noorwegen. Vandaag wou ik het eens hebben over het vissen in licht en donker. 

Noorwegen is een uitgestrekt land dat enorm veel kilometers beslaat (de afstand van Mandal in het zuiden tot Havoysund in het noorden is ruim 2000 kilometer), waardoor er een groot verschil is tussen noord en zuid, qua licht en klimaat. 

Boven de poolcirkel, dus ongeveer ten noorden van Bodo, wordt het in juni, juli, augustus nauwelijks donker, maar in het zuiden zul je op datzelfde moment wel degelijk een lamp bij je moeten hebben, want daar wordt het wel donker en 's nachts is meestal het tijdstip waarop veel vissoorten op jacht gaan.

Zelfs als je geen boot hebt kun je in de plaatselijk haven altijd wel een sfeervolle stek vinden waar vis te vangen is. Terwijl de wereld om je heen ligt te slapen kun jij nog heerlijk een paar uurtjes flierefluiten langs de waterkant, op een steiger, langs een kademuur, spannend, in het donker. 

De beste nachtvis-stek in een jachthaven is altijd de plek waar een felle witte lamp in het water schijnt. Dat is de plek waar allerlei mini visjes en garnaaltjes rondhangen en daaronder zitten gegarandeerd de grotere rovers. 

Met een slank shadje aan een dropshot montage kun je in het lamplicht vaak de koolvissen en gulletjes naar boven zien komen om je kunstaas te grijpen. 

Wees niet verbaasd als je in het lamplicht zelfs platvissen naar het oppervlak ziet komen om te jagen op speldaas. Bij zo'n lamp in zo'n haventje hangt altijd een heerlijk spannend mystiek sfeertje en de vangsten zijn 's nachts meestal beter dan overdag.

Jaren geleden, toen de jonge garde nog meeging, zagen we eruit als mijnwerkers. De moderne lichtgewicht led-koplampen die je nu voor een paar tientjes kunt kopen geven veel meer lumen licht en vreten veel minder stroom. Dus als je heden ten dage nog met een hand-zaklamp of met een petroleumvergasser of dergelijke gaat staan klungelen ben je niet slim bezig. 

Met een lamp op je hoofd zie je altijd alles waar je naar wilt kijken. Superhandig. Miniminpuntje is misschien dat je elkaar maar beter niet kunt aankijken vanwege de felle lichtbundel, maar dat is zo'n beetje het enige nadeel van een goeie lamp op je hoofd. 

Reken maar dat je 's nacht mooie vissen kunt vangen. Vooral kabeljauw is een beruchte nachtjager. Hierboven zie je een gul, waarvan we er op die avond zeker twintig vingen aan onze lichte spinhengels.

We verbaasden ons erover dat we ze 's nachts vooral vingen op zwarte shads. Maar eigenlijk is dat wel logisch, want voor elke vis die omhoog kijkt komt het licht van boven. Ook als er 's nachts weinig licht is, dan komt nog al het licht van boven, dus hij ziet alles in tegenlicht. 

Potentiele prooivissen doen altijd hun best om niet op te vallen en daarom hebben ze allemaal een zilverwitte onderkant (die zo min mogelijk afsteekt tegen de achtergrond) en een donkere bovenkant (die van bovenaf gezien dezelfde kleur heeft als de ondergrond)

Hoe zwarter dan je kunstaas, hoe groter het kontrast met de lichte achtergrond, dus hoe duidelijker het zichtbaar zal zijn voor een vis die eronder zwemt. 

Hier zie je een zeeforel of een zalm (het verschil is soms ontzettend moeilijk te zien) die in het donker tussen de palen van de steigers in het haventje rondscharrelde. Terwijl we hem met twee felle koplampen recht in zijn smoel schenen, pakte hij toch wel de vlieg die we voor zijn neus hingen. 

Die trok zich dus geen barst aan van onze felle lichtbundels en pakte (nadat hij eerst tien keer had geweigerd) uiteindelijk toch het zwarte nymfje, waarna hij ons alle hoeken van de haven liet zien. Na een ietwat chaotische dril (bij het vliegvissen blijft de binnengestripte lijn vaak ergens voor je voeten in het riet of aan een steigerplank haken.) belandde hij uiteindelijk wel in het net. Mooie vis. 

Toch sta je vaak te twijfelen of het een zalm, een zeeforel of een beekforel is. De plek waar je zo'n vis vangt is meestal bepalend voor zijn kleur en terwijl de ene vis puntgaaf goudbruin is met rode stippen, vang je een eindje verderop een vis met grijs-zilveren flanken, helemaal onder de zeeluis.

En een paar kilometer verderop vang je weer een andere mooie vis. Met een lichte spinhengel (2.40m) en een molentje met 10 honderdste gevlochten lijn, een 30 honderdste fluorocarbon onderlijn (80cm) bevestigd met een dubbele Allbright knoop, daaraan een kleine- maar sterke speldwartel en daaraan een stroomspinner (met een verzwaard lijfje) of een klein dikbladig lepeltje. Dat gaat vaak donders goed. 

Wel zorgen dat je enigzins gecamoufleerde kleding aantrekt, want het water is meestal kraakhelder. Als je hier met een knalrood T shirt langs de waterkant gaat lopen heeft de vis jou zo in de smiezen en geef ik je weinig kans om iets te vangen. 

Heel vaak gebeurt het ook dat de eerste worp op een nieuwe stek meteen raak is, maar dat daarna alle vis is geschrokken en/of verjaagd, dus dan moet je steeds verkassen en niet te lang op een stek blijven hangen.

Wat we in de loop der jaren wel hebben geleerd is dat je zo'n vis niet gauw in je schepnet hebt liggen. Dat er in verhouding heel veel (zee)forellen verspeeld worden doordat ze losschieten tijdens de dril. Waarschijnlijk komt dat doordat we (achteraf) meestal met een te strakke hengel hebben gevist. 

Als je een zeeforel op de kant wilt krijgen, dan heb je toch een wat langere, zachtere hengel nodig. Vooral omdat ze tijdens de dril vaak aan het oppervlak komen en met wilde capriolen uit het water springen, waardoor de haak losschiet. Voortaan neem ik speciaal voor de zeeforel een zachtere hengel mee.

Maar zelfs als je niets vangt kun je hier in Noorwegen in de natuur allerlei moois tegen het lijf lopen. Voor de echte natuurliefhebber is dat altijd genieten. Je ziet bijvoorbeeld een ree die staat te smikkelen van de bosbessen en zelfs een irritante krab heeft zo zijn charmes.

Terwijl ik langs de rotsige zeekust loop kom ik bij een baai waar het vrij ondiep en zanderig is en daar ligt het bezaaid met poepjes van zeepieren. Effe onthouwe en later terugkomen om te spitten.

Gelukkig hebben we (als we met de auto op pad zijn) altijd een riek in de achterbak liggen, dus na een stevige workout heb je dan hopelijk een bak superaas voor de platvis. 

Maar de plekken waar je goed pieren kunt steken zijn in Noorwegen nogal schaars en soms is het slimmer om een mosselbed om te spitten (denk wel om je rug) op zoek naar zagers, maar ook daar moet je niet te optimistisch over zijn. Het is meestal veel werk voor weinig resultaat.

Zagers kun je natuurlijk ook in Holland kopen en gekoeld meenemen naar Noorwegen, maar van de vele bakken zagers die wij in de loop der jaren hebben meegenomen is een relatief groot deel overstuur gegaan en dat was achteraf toch best een dure grap. 

Handiger is het om terplekke in de Noorse supermarkt een zak diepvries garnalen te kopen waar je de hele week probleemloos en goedkoop mee kunt vissen en vangen.

Enne, de scharren die je daarmee vangt staan hoog op het verlanglijstje van onze chefkok, dus na een middagje scharren tikken is iedereen weer blij.

De meeste vissers die een vistrip maken naar Noorwegen richten zich voornamelijk op kabeljauw, koolvis en heilbot en dat is begrijpelijk, maar tegelijk ook een gemiste kans. Scharren kunnen hier namelijk extreem groot worden. 

Als je eenmaal een stek hebt gevonden waar die mega-scharren rondzwemmen (altijd op zanderige bodem) dan kun je ze aan de lopende band vangen op een licht tuigje en heb je sport van de bovenste plank. 

Qua onderlijnen gebruiken we hier hetzelfde materiaal als aan de Hollandse kust, alleen monteren we meestal grotere haken aan een dikkere onderlijn, want scharren (en schollen) van veertig plus zijn hier echt geen uitzondering. 

We hebben ze ook gevangen met siliconen nep-zagers. Die zijn relatief duur maar wel onbeperkt houdbaar en altijd voorradig. Na urenlang vissen met dit relatief stevige aas bleek hoe belangrijk het is dat het aas helemaal over de haaksteel omhoog wordt geschoven, zodat de haakpunt helemaal achteraan zit. 

Dus geen wapperend aas achter je haak, maar de haak verstopt in het aas, zodat de haakpunt het eerste is wat de vis pakt. Met een lichte spinhengel, een 30 grams wartellodje, een 15 ponds wapperlijn en een langstelige haak maat 4 kun je geweldig veel lol beleven aan die platterikken. 

We zijn een aantal jaren op zoek geweest naar stekken waar je gericht (en succesvol) kunt vissen op tarbot, maar die hebben we nog steeds niet gevonden. Ik denk dat we dan ook later in het jaar moeten zijn (sept-okt) en dat je vooral met zandspiering als aas moet vissen. Maar goed, er moet iets te wensen over blijven. Plannen voor de toekomst. 

Terwijl je daar heerlijk aan de waterkant zit te relaxen is er altijd genoeg te beleven. Als je er oog voor hebt hoef je in Noorwegen nooit lang te zoeken naar de schoonheid van moeder natuur. Die is overal om je heen. Op elke bloem kun je een klein wonder aanschouwen.

In het water barst het van de stekelbaarzen die op doortocht zijn van zout naar zoet en een zwaan met jonkies komt kijken of er nog wat te snabbelen valt.

Terwijl je eigenlijk aan het vissen bent kom je zo veel moois tegen. Dat is het fijne van onze veelzijdige hobby. Terwijl ik een nieuw onderlijntje zit te knopen komt er een vlinder aan gefladderd. Hij strijkt neer op een distel en gaat zitten likken aan de nektar en genieten in de zomerzon. Ook dat hoort bij vissen, af en toe even je hengel neerleggen, en kijken naar de natuur om je heen.


 
Als we 's avonds na een lange en prachtige dag door het raam van de slaapkamer kijken, zien we dat de zon nog steeds geen zin heeft om onder te gaan en een paar uur later is de volgende dag alweer begonnen.

Toch eerst maar even snurken. Morgen gaan we weer met een boot de zee op grote kabeljauwen en heilbotten vangen?

Vissersgroeten van Geert Luinge
g.luinge2@upcmail.nl

ANDEREN LAZEN OOK

image description
Kantsnoek 132
Willem Moorman -
image description
Zicht op zeebaars 341
Willem Moorman -
image description
Gezien bij…  .Lureparts.nl
Willem Moorman -